Dziwna myśl w mej głowie Orhan Pamuk

/WYDAWNICTWO LITERACKIE/ Wielowątkowa saga o tureckiej rodzinie urzekła mnie od pierwszej strony. Bo któż mógłby się oprzeć Melvutowi, który porywa dziewczynę, aby się z nią ożenić, po czym okazuje się, że porwał przez pomyłkę kogoś zupełnie innego niż zamierzał. Oczywiście ślub następuje, szczęśliwe zakończenie, śliczne dwie córeczki to dodatkowy bonus. Uliczny handlarz wędrujący krętymi uliczkami Stambułu i krzyczący: Buza!" musi się bardzo starać, aby sprzedać swojego towaru tyle, aby zapewnić godne życie sobie i swojej rodzinie. To widok dosyć rzadki, więc nasz bohater ma początkowo szczęście. Poznajemy życie miasta na przestrzeni 50 lat. Rodzina Melvuta, jego wujkowie, ciotki, kuzyni, ich dzieci i dzieci ich dzieci, wszyscy ci ludzie to bohaterowie tej książki. Stambuł na przestrzeni tych lat zmieniał się nieustająco. Slamsy zamieniły się w lśniące wieżowce, w innym miejscu powstały nowe, zaludnione przez przybyłych w poszukiwaniu pracy i lepszego życia migrantów. Pucze wojskowe, zamachy stanu, akty przemocy, to wszystko wpływało na bohatera i umacniało go równocześnie. Piękna powieść, pełna jakiegoś wewnętrznego uroku.Autor zaczarował dla nas swoje ukochane miasto i uczynił z niego miejsce pełne żarliwości, ludzi dobrych i złych, pełne smutku, radości i wiary w to, że mimo tego co los nam szykuje, nasze życie zależy przede wszystkim od nas i naszych wyborów. Polecam szczerze, jest to moja pierwsza powieść autora, uważanego za najważniejszego twórcę tureckiego.

Komentarze