/CZARNA OWCA/
Thriller rządzi się swoimi prawami i zazwyczaj może się-przynajmniej szczątkowo, domyślić jak to wszystko się skończy. Wszystko, to znaczy to co nam autor usiłuje wmówić, a my staramy się odgadnąć, czy to co widzimy jest prawdą, czy jednak nasze przypuszczenia były błędne, a pisarz wpuścił nas w przysłowiowe maliny. Czasami nasze własne śledztwo przynosi rezultaty, a czasem, w ogóle nie udaje nam się sztuka dedukcji. No więc oświadczam, że Sherlock Holmes załamał by nade mną ręce. Nic, a nic nie zgadłem. Przynajmniej w przypadku tej książki. I jest to kolejny przypadek od kiedy zapoznałem się z „Czasem kłamię”. Drugie miejsce wędruje do „Inni ludzie”.
O książce możemy przeczytać, że:
Gabe, wracając pewnej nocy do domu, tkwi w korku za pordzewiałym starym samochodem. Nagle w tylnej szybie widzi twarz dziewczynki. Z jej ust wydobywa się tylko jedno słowo: „Tatusiu”.
To jego pięcioletnia córka, Izzy. Nigdy więcej już jej nie zobaczy.
Trzy lata po zaginięciu córki Gabe spędza dni i noce podróżując po autostradzie, szukając samochodu, w którym widział Izzy, i nie tracąc nadziei, choć większość ludzi uważa, że dziewczynka nie żyje.
Fran i jej córka Alice również przejechały wiele kilometrów autostradą. Ale nie poszukując. Uciekając. Starając się wyprzedzić ludzi, którzy chcą ich skrzywdzić. Ponieważ Fran zna prawdę. Wie, co naprawdę stało się z córką Gabe’a. Wie, kto jest odpowiedzialny. I wie, co zrobią, jeśli kiedykolwiek dogonią ją i Alice…
Opowieści o porwaniu dzieci jest dużo. Temat porwanej córki stał się nawet motywem przewodnim serii filmów „Uprowadzona”. Ta książka pozornie nie łamie schematów. Tyle że jest to jedna z nielicznych książek w tym temacie, która mnie zaskoczyła końcową bombą. Może nie było to wielkie wow, ale i tak jestem zadowolony. Teraz niezwykle trudno trafić na taką pozycję. Która wciąga a jednocześnie nie pozwala odgadnąć co też pisarka wymyśliła. Jest super, polecam zatem.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz