/EGMONT POLSKA/
Hellboy to pół demonem, pół człowiek, którego na nasz plan egzystencjalny w 1944 roku ściągnął sam Rasputin, aby w porozumieniu z nazistami pomógł uratować Hitlera, a tym samym pomóc w wygraniu wojny. Jednak Hellboya przejęli Amerykanie, który wychowywany przez pewnego profesora, nie stał się tym,, kim miał się stać. Charakterystyczny element tej postaci to potężna kamienna ręka i spiłowane rogi. Postać ta szalenie popularna została stworzona przez Mike’a Mignolię, a na podstawie jego historii powstały również filmy kinowe, w których w główną postać wcielił się Ron Perlman. W jego przygodach udział biorą tak dziwne postaci jak półczłowiek, pół ryba, czy homunculus. Zazwyczaj komiksy z tej serii charakteryzują się mroczną i pełną zagrożeń atmosferą z dużą dawką czarnego humoru.
W moje ręce wpadł niedawno 3 tom jego przygód zawierający parę historii takich jak „Zdobywca czerw”, czy „Dziwne miejsca”. A o czym opowiadają te komiksy?
W pierwszej przenosimy się do 1939 roku, kiedy to w Austrii przeprowadzane są próby wysłania człowieka w kosmos. Próby te przerywa pewna grupa, jednak rakieta startuje, a po latach będzie miało to wpływ na dalszy ciąg tej opowieści.
W kolejnej historii, odwiedzamy Afrykę, w której Hellboy poznaje postać, która zdaje się wiedzieć bardzo dużo o nim i o jego przyszłości. Czy wszystko potoczy się pomyślnie? Przekonajcie się sami.
Mając na uwadze, że twórcą scenariusza, jak i rysunków jest Mike Mignolia, stwierdzam, że cała ta opowieść jest naprawdę świetna. Autorowi udało się połączyć-jak już pisałem-mroczną atmosferę, z ciekawymi bohaterami, którym nie brakuje poczucia humoru. Większość scen wyszła znakomicie i uważam, że jest to jeden z fajniejszych komiksów do których zajrzałem.
A sam Hellboy i jego przyjaciele podobają mi się głównie przez to że są to dosyć nietypowe postaci, a to sprawia, że tym chętniej czytelnik obraca kolejne strony. Pozostaje mi polecić całą serię.
Komiks w twardej oprawie opublikowało Wydawnictwo Egmont Polska, a na język polski przełożyli Miłosz Brzeziński, Maciej Drewnowski.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz