/REBIS/
Frank Herbert zaistniał w wyobraźni czytelników, przede wszystkim dzięki genialnemu cyklowi o pustynnej planecie Arrakis na której znajdują się złoża niezwykle cennej substancji zwanej przyprawą. Chodzi tu oczywiście o Diunę i jej kontynuacje. Zresztą po śmierci autora jego syn wraz ze wspomagającymi go autorami, nadal kontynuuje całą opowieść. Czytając kolejne perypetie Paula Atrydy i jego rządów, na wiele tygodni byłem stracony dla świata. A wracając do autora, od wczesnych lat pięćdziesiątych Herbert wydawał liczne opowiadania które zebrano w paru antologiach. I jedną właśnie mam przed sobą.
"Opowiadania zebrane"- to pierwszy tom najwcześniejszych krótkich form stworzonych przez pisarza. W tym tomie opowiadań mamy osiemnaście, a tematy są najróżniejsze. Od pierwszej, nieco humorystycznej opowieści o pewnej hodowli niezwykle cennego leku, po nieco poważniejsze w odbiorze o ultimatum, jakie pewna rasa stawia ludzkości. I o wiele więcej.
Wspaniały zbiór który pokazuje jakim wszechstronnym twórca był Herbert. W swoich opowiadań skupiał się przede wszystkim na pułapkach jakie przed ludźmi stawiają nowe odkrycia, nasze w zasadzie błędne podporządkowanie się nowym technologiom, oraz rozważania tym, jak się zachowamy, gdy wreszcie dojdzie do tego najbardziej oczekiwanego spotkania w dziejach, czyli my kontra Obcy. Niezwykły zbiór, oczekiwał będę z niecierpliwością na kolejny tom. Polecam.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz