/WYDAWNICTWO SINE QUA NON/
dzwoneczek, budzi się po wielomiesięcznej śpiączce.
Dowiaduje się, że cały świat który znała i kochała, czyli Nibylandia, Chłopcy, to wytwór jej podświadomości.
Być może w intrygę zamieszany jest sam Piotruś Pan, oraz Cień.
I na tym mógłbym zakończyć moją recenzję.
Książka, która w 5 zdaniach jest opisana w szczegółach, to rzadko się zdarza.
Najlepszy tom przygód Chłopców, według słów na okładce, ale ja się nie zgadzam.
Dwa, pierwsze tomy, zaczynające moją przygodę, w tym zabawnym świecie były o wiele lepsze.
I humor, akcja, bohaterzy, pełni jakiegoś wewnętrznego uroku, obracałem kolejne strony z uśmiechem na twarzy.
Tutaj nic nie ma z tych rzeczy, które, tak mi się podobały w tym cyklu.
Autor chyba się zmęczył własnym pomysłem, ale uraczył czytelników zlepkiem zdań, które nazwano szumnie najlepszą częścią, chyba tylko po to, żeby nabrać czytaczy.
Fajna awanturnicza książka zamieniła się w krwawy horror, w którym brutalność i litry krwi przysłaniają w ogóle sens całej serii.
Wielka szkoda.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz